Onderweg voor toekomstmakers
In de rubriek Een week met… nemen we je mee in de week van een collega van Stichting Technasium. We volgen die collega op verschillende momenten: onderweg, op de werkplek en in gesprek. En geven zo een persoonlijk inkijkje in het werk, de omgeving en de drijfveren van ons team. In deze editie volgen we Jeroen Marechal, directeur van Stichting Technasium. Zijn (atypische) week is een afwisseling van aftrappen, predicaten uitreiken, vlaai eten, luisteren en … veel autorijden.
Waar was je deze week allemaal naartoe onderweg?
“Het was een atypische, maar feestelijke week. Normaal werk ik één dag in Utrecht, één in Groningen en één thuis. Dinsdag moest onze teamdag online plaatsvinden door het weer. Toch was het een belangrijk moment: de kick-off van onze nieuwe koers. We hebben samen geduid waar we naartoe gaan en waarom. Het was een mooi open gesprek waarbij mensen met energie begonnen en we met energie eindigden. Jammer dat het geplande champagne-moment niet doorging, maar dat halen we nog in.
De woensdag was wat mij betreft wel echt een hoogtepunt. Toen hadden we de externe kick-off op het Ir. Lely Lyceum in Amsterdam. Ik was trots dat we daar mochten zijn. Daar presenteerden we ons koersplan 2026-2030 Technasium. Next level. aan het voortgezet en hoger onderwijs én het bedrijfsleven. We bespraken waarom we doen wat we doen en lichtten de ontwikkellijnen toe met hele mooie voorbeelden, zoals de tweedejaars leerlingen die hun project Aquavour presenteerden. Ze vonden het heel spannend, maar ze stonden er echt. Ik word daar zo blij van. Dat is waar we het voor doen. Het koersplan is een van de eerste dingen die ik als directeur heb opgepakt, samen met het team. Ik ben trots op het proces en de duidelijke richting die het geeft.”
Toen was de week zeker nog niet voorbij of wel?
“Zeker niet. We hebben de woensdag afgesloten als team met een hapje eten en toen ben ik doorgereden naar Hengelo. Donderdagochtend heb ik daar samen met collega Floris Roodvoets het predicaat overhandigd aan de nieuwe technasiumschool Bataafs Lyceum. Ik moest mijn speech nog aanpassen, want ik verwachtte een zaal vol hotemetoten, maar stond voor een zaal vol leerlingen. Wat ik stiekem veel leuker vind.
Daarna door naar Venray voor het technatoren- en directieoverleg van netwerk Zuidoost-Nederland op het Raayland College. Een prachtige school met alles van pro tot vwo en een techniekwerkplaats waar zelfs groep 8-leerlingen komen. Ik vond het heel fijn om bij dat overleg vooral veel te luisteren. Na Venray volgde Heerlen. Daar heb ik overnacht en kon ik ’s avonds lekker even sporten.
Vrijdag ben ik naar Gulpen gereden, naar het Sophianum. Wat een toffe, bètageoriënteerde school met meer dan 400 technasiumleerlingen. Ik schoof daar aan bij het technatoren- en directieoverleg van netwerk Limburg. Eerst weer vlaai – je bent tenslotte in Limburg – en daarna een goed gesprek over het voorstel voor de nieuwe basiseisen. Collega Carlien Schouten was er als netwerkregisseur van Limburg ook bij. Anne Schellekens, verantwoordelijk voor onderwijs en kwaliteit bij de stichting, belde in. We kregen de complimenten van netwerkvoorzitter John Reumkens over het voorstel. Ook hier heb ik weer veel geluisterd. Maar gelukkig was er ook tijd voor een rondleiding door de technator en gesprekken met technasiumleerlingen. Het doel van deze bezoeken is voor mij vooral in verbinding blijven en korte lijnen houden.
Toen ben ik doorgereden naar Haaksbergen voor de predicaatuitreiking op het Assink Lyceum. Het was een grote happening met wethouders, pers, leerlingen en docenten. De school had er echt iets moois van gemaakt en liet trots de nieuwe ruimtes zien, inclusief de talentlijn Technologie & Technasium. Dat zijn momenten waar ik blij van word.
Vrijdagavond was ik na 1000 kilometer weer thuis in Limmen, bij Castricum. Het was intensief, maar ook heel feestelijk en waardevol.”
Hoe was het om na al die kilometers weer thuis te komen?
“Ik vind het leuk om onderweg te zijn, maar ik vind het ook erg fijn om weer thuis te komen. Het waren allemaal mooie en feestelijke bijeenkomsten. Ik was vrijdagavond echt nog even aan het nagenieten. Er zat heel veel energie in en scholen zijn ook heel trots op hun Technasium. Ze vinden het leuk om hun school te laten zien en ik voel me echt welkom daar. Sowieso vind ik het leuk om op scholen te komen. Uiteindelijk is dat natuurlijk de kern van mijn baan; het gaat om het onderwijs.”
Wat vind je het leukste aan je werk?
“Samen met het team en de scholen zijn we het proces in gegaan om een nieuwe koers uit te stippelen, die gedragen wordt. Het is echt een team-effort en dat ik daar onderdeel van mag zijn, dat vind ik wel het allerleukste. Ja, en op de scholen komen en de energie voelen van ons onderwijsconcept. Dat vind ik supertof. Het is een cliché, maar ik heb uiteindelijk zo’n diverse baan. Elke dag is anders.”
En wat is minder leuk?
“Ik vind echt oprecht bijna alles leuk van mijn baan. Wat ik een uitdaging vind, is dat we een team op afstand hebben. Het is heel belangrijk om verbinding te houden. Ik ben gewend om elkaar alle dagen te zien en bij de lunch de ditjes en datjes te bespreken. Dat hebben wij wat minder. Daar moeten we met z’n allen alert op zijn en dat zijn we ook. Het vraagt wel iets van het teamproces. Ik wist dat natuurlijk van tevoren. Het is inherent aan de baan. Het is een van de weinige dingen die ik minder leuk vind.
Als ik elke week zo’n reisweek zou hebben waarin ik zoveel kilometers maak dat zou ik ook minder leuk vinden. Ik kon nu ook niet met de trein terwijl ik dat normaal wel zo veel mogelijk doe, ook om onderweg te kunnen werken.”
Hoe kijk je terug op deze week?
“Het eerste dat me te binnen schiet is positieve energie. Zowel bij de totstandkoming van het koersplan als bij de lancering, bij de predicaatuitreikingen en bij de netwerkoverleggen. Ik kwam zelf met heel veel energie uit deze week.”
Hoe zorg je voor balans tussen werk en privé?
“Die is er wel. Ik sport veel, ook samen met mijn vrouw. Ik kijk uit naar de vakanties. Mijn kinderen zijn inmiddels 15 en 17 dus die zijn al een stuk zelfstandiger. Ik hou ook erg van goede series kijken.
Ik kan werk prima uitschakelen. Als er in mijn vakantie iets is of als ik vanuit mijn rol iets moet doen, dan belast me dat niet. Ik vind dat niet erg, dat vind ik een goed teken.
In de auto naar Groningen bellen mijn vrouw en ik eigenlijk altijd standaard een uur met elkaar. Zij heeft ook een drukke baan en zit gelijktijdig in de auto. Dat gaat dan echt over van alles. Dat maakt het reizen weer leuk.”
En hoe zag dit weekend er voor jou uit?
“Dit weekend heb ik een nieuwe versie gemaakt van mijn O&O-project het ontwerpen van een patio voor Heliomare. Die opdracht gaat echt uitgevoerd worden door tweedejaars technasiumleerlingen van het Bonhoeffer College in Castricum. Dit is het laatste onderdeel van het basiscertificaat om mijn O&O-lesbevoegdheid te halen. Het deelnemen aan dat traject vond ik heel leuk. Het was een hele goede manier om het O&O-onderwijs, de organisatie en de Technasiumacademie te leren kennen en om O&O-docenten te ontmoeten.”
Hoe wordt dat traject straks afgerond? Krijg je dan het Basiscertificaat O&O-docent?
“Op 12 maart is de laatste bijeenkomst met de deelnemers van het traject en ’s middags is de kick-off van het O&O-project op de school. Daar ben ik bij en ik wil ook de eindpresentaties bijwonen. En het liefst ook de evaluatie, omdat dan pas blijkt of een project in de praktijk werkt. Het was echt leerzaam om een O&O-project te schrijven. Ik schreef het eerst veel te schools, zo van: doe dit, en doe dan zus. Dat was de feedback die ik kreeg van de trainer en van de technator van de school. Als deze versie van mijn O&O-project nu voldoende wordt beoordeeld dan krijg ik straks het Basiscertificaat O&O-docent en het bijbehorende Technasium-speldje.”
Wil je meer verhalen lezen? Lees ook de eerste editie van Een week met…Floris Roodvoets waarin hij vertelt over zijn week als netwerkregisseur.
Blijf onderweg voor toekomstmakers
Houd onze website en LinkedIn in de gaten voor de volgende editie van Een week met… en volg de collega’s van Stichting Technasium die onderweg zijn voor toekomstmakers.