Het verhaal van de toekomstmakers van Technasium

Wat gebeurt er met technasiumleerlingen nadat ze hun Meesterproef hebben afgerond en hun Technasiumcertificaat op zak hebben? In deze rubriek spreken we oud-leerlingen over hun ervaringen, keuzes en loopbaan. Laat je inspireren door hun reis – van Meesterproef tot professionele passie. In deze eerste editie spreken we Julian Jagtenberg (30), oud-leerling van ’t Hooghe Landt College in Amersfoort. Hij vertelt hoe zijn tijd op het Technasium de basis legde voor zijn carrière.

Jonge Willie Wortel

Toen Julian in 2006 als ‘brugpieper’ begon, wist hij één ding zeker: hij wilde uitvinder worden. “Willie Wortel was eigenlijk mijn icoon,” herinnert hij zich. Hij was altijd dingen aan het bouwen. “Voor de middelbare school was ik al zeepkisten aan het maken, boomhutten, noem het maar op,” vertelt hij. “Techniek vond ik gewoon waanzinnig interessant. Dus voor mij was Technasium een hele logische stap.”

De wereld als klaslokaal

Het technasiumvak Onderzoek & Ontwerpen (O&O) bracht Julian buiten de muren van de school. “Wat mij heel erg is bijgebleven, is dat ik het waanzinnig tof vond dat je op zo’n jonge leeftijd al bedrijven ging bezoeken,” legt hij uit. Die manier van leren maakte volgens hem het verschil met regulier onderwijs.

“Een typisch middelbareschooltraject is vaak heel erg beperkt tot de vakken die je in de klas volgt.”

Een van zijn eerste projecten was het ontwerpen van een nieuw verblijf voor de chimpansees in Dierenpark Amersfoort. “Je kan je voorstellen dat het supergaaf is als je als twaalfjarig jochie zoiets mag ontwerpen. We mochten ook echt naar de dierentuin toe en onderzoek doen naar het gedrag van chimpansees.”

Die ervaringen hadden volgens Julian veel invloed op zijn toekomst: “Het heeft heel erg geholpen in het kiezen van mijn studie en uiteindelijk ook het bedrijf dat ik vandaag de dag leid.”

In de schoenen van de gebruiker

Vooral één project is hem bijgebleven: het ontwerpen van een slimme blindegeleidestok. Om echt te begrijpen hoe het is om blind te zijn, leefden hij en zijn medeleerlingen zich volledig in de gebruiker. “Ik ben geblinddoekt door het leven gegaan om te ervaren hoe dat nou eigenlijk is,” vertelt hij. De ervaring maakte diepe indruk op hem: “Dat was zo’n openbaring dat ik daarna bij alles wat ik maakte eerst zelf de doelgroep wilde worden om echt te doorvoelen: wat zijn nou de behoeften? En dat is heel waardevol. Als ondernemer moet je dat heel goed aanvoelen.”

Van brugpieper tot robotbouwer

Vanuit de basis die het Technasium bood, vervolgde hij zijn weg naar de TU Delft, waar hij Industrieel Ontwerpen en later Robotica studeerde. Wat begon als een afstudeerproject om zijn moeder aan een betere nachtrust te helpen, groeide uit tot zijn bedrijf: Somnox. “In het kort helpen wij mensen om tot rust te komen,” legt hij uit. Hij ontwikkelde een zacht, robotisch ‘ademmaatje’ voor mensen om vast te houden in bed. De robot meet je ademhaling en beweegt vervolgens fysiek mee in een rustig ritme. Dit geeft een signaal naar je lichaam dat het veilig is om te ontspannen en zo eenvoudiger in slaap te vallen.

Naast de technische kennis heeft Julian veel profijt van de soft skills die hij op het Technasium leerde. Met name presenteren, plannen, en samenwerken met medeleerlingen die soms wel en soms niet meewerkten. Bovenal heeft hij in zijn eigen carrière veel gehad aan het veelvuldig pitchen.

“Ik moest op mijn dertiende al producten pitchen voor echte opdrachtgevers. Daar heb ik mijn leven lang lol van gehad.”

Chillout, ontdek en durf te falen

Terugkijkend op zijn eigen tijd als technasiumleerling, zou hij zijn jongere zelf, en de huidige generatie, vooral aanmoedigen om de druk los te laten: “Het is juist de tijd van je leven om te mogen ontdekken en nog niet zeker te weten wat je wilt. Dus voel je comfortabel bij die onzekerheid. Gun jezelf de ruimte om te vallen en op te staan. Het komt wel goed.”

Juist in een tijd waarin social media ons continu succesverhalen voorschotelt, is zijn advies: chillout en ontdek. Volgens Julian biedt het Technasium daar de ruimte voor: “Het is gewoon op hele jonge leeftijd ontdekken, ervaren, proberen en falen. Zonder dat daar echt een consequentie aan verbonden is,” vertelt hij, “behalve misschien een rapportcijfer,” voegt hij lachend toe.

Richting de innovatieve ondernemer

Naast de tips voor leerlingen, heeft hij ook een advies voor het Technasium. Hij stelt daarbij een prikkelende vraag: “Ben je alleen de technische medewerker aan het opleiden? Of wil je ook de technische ondernemers van de toekomst opleiden?” Hij zou graag zien dat die laatste groep nog meer gestimuleerd wordt. Voor hem is de maatschappelijke waarde daarvan groot: “Ik denk dat de economie er enorm bij gebaat is als we meer innovatieve ondernemers krijgen. Dat ondernemerschap zou ik vanuit de Technasium-organisatie heel erg willen stimuleren.”

Een warm hart voor het Technasium

Voor Julian was het Technasium de plek waar zijn passie voor uitvinden een vliegende start kreeg. “Het heeft een heel warm plekje in mijn hart,” zegt hij.

“Ik had gewoon letterlijk niet gedaan wat ik vandaag de dag doe, als ik dat niet had mogen ervaren.”

Van nieuwsgierige brugpieper tot uitvinder en ondernemer: het verhaal van Julian laat zien waar technasiumonderwijs toe kan leiden.

Ken jij of ben jij een oud-technasiumleerling met een inspirerend verhaal? Laat het ons weten via [email protected] en wie weet verschijn jij in de volgende editie van ‘Hoe is het nu met…’!