Hilmar Derksen

Hoe is het nu met... Hilmar Derksen?

"Ik vond het technasium één groot feest"

In deze rubriek kijken oud-technasiumleerlingen terug op hun tijd op het technasium. Deze keer is dat Hilmar Derksen (19 jaar), die in 2015 is geslaagd op Het Streek in Ede. Inmiddels zit hij in het tweede jaar van de studie Biologie in Wageningen. Aan ambities geen gebrek bij Hilmar. “Ik wil de nieuwe Freek Vonk worden.”

Hoe is het nu met... Hilmar Derksen? Oud-technasiumleerlingen blikken terug.

Waarom heb je voor deze studie gekozen? (Hoe) heeft het technasium-onderwijs een rol in die keuze gespeeld?
“Dan moet ik helemaal bij het begin beginnen. Mijn vader is duikinstructeur en daardoor duik ik al vanaf mijn vierde. Sindsdien ben ik gefascineerd door de onderwaterwereld en wil ik me heel graag inzetten voor een betere wereld. Toen ik op het technasium kwam, begonnen we met een soort introductieproject waarbij we een tijgerverblijf in Ouwehands Dierenpark mochten ontwerpen. Dat vond ik zó gaaf. Een beetje knutselen, heel simpel en basic, met een groepje taken verdelen en een planning maken. Het was creatief, nuttig en je leerde meer dan bij de andere vakken. Mijn interesse voor de natuur bleef en daarom zaten veel projecten die ik op het technasium heb gedaan ook in die hoek. Daardoor ben ik nog enthousiaster geworden over wetenschappelijk onderzoek. Mijn keuze voor Wageningen was simpel, het is lekker dichtbij Ede. Bovendien hebben we op het technasium ook wel te maken gehad met de Wageningen Universiteit voor O&O-projecten.”

Hoe heb je het technasium ervaren?
“Voor mij was het één groot feest. De eerste jaren was het nog een beetje speels met projecten over bijvoorbeeld het ontwerpen van een dominobaan. Wel zag ik altijd al dat we op het technasium veel meer bezig waren met de ‘volwassen wereld’. Je kon een blik werpen in de wereld van de industrie. Ik voelde me als technasiumclubje altijd een beetje de volwassenen van de school. Vooral de verantwoordelijkheid die je kreeg vond ik bijzonder. Aan het begin van een periode kreeg je een opdracht en aan het eind moest je iets klaar hebben. De rest mocht je helemaal zelf invullen.”

Wat heb je nu nog aan je technasiumopleiding?
“Het belangrijkste is denk ik het doorzetten en projectmatig werken. Dat merk ik nu op de universiteit. Je moet bijvoorbeeld een verslag schrijven, iets dat eigenlijk niemand leuk vindt. Zelf vind en vond ik het Programma van Eisen en Plan van Aanpak ook niet de leukste onderdelen. Maar omdat we er op het technasium zo intensief mee bezig waren leerden we van de docenten wel hoe belangrijk dat allemaal is. Daardoor hebben wij nu een voordeel. Omdat we het belang ervan inzien, doen we het ook gemakkelijker. Een goede vriend van mij zit nu in Australië en is door het technasium veel zelfstandiger geworden. Ik weet niet of hij daar zonder het technasium naartoe zou zijn gegaan. Verder heb ik geleerd om creatief te denken. Ik heb aan zoveel verschillende projecten gewerkt: van het meten van de knijpkracht van kreeften tot het onderzoeken van algengroei en het ontwikkelen van een app voor ABN Amro. Het zijn totaal verschillende dingen waar je ook verschillende expertises voor nodig hebt. Doordat je tijdens projecten allerlei mensen samenbrengt leer je ook heel veel van elkaar. En je leert hoe jij aan het geheel kunt bijdragen.”

Wat is je leukste herinnering aan het technasium?
“Dat zijn eigenlijk heel veel momenten. Het grappigste was misschien wel de opdracht waarbij we een apparaat moesten ontwerpen om de knijpkracht van rivierkreeften te meten. Daarvoor hadden we in het biokabinet een aantal kreeften in plastic tonnen zitten. Er zat al gaas overheen omdat we wisten dat ze goed konden klimmen en ontsnappen. Je voelt hem al aankomen: toen we ’s morgens in het biokabinet kwamen zagen we dat er één kreeft weg was. Hij was nergens te vinden. De dag daarna hoorde ik iemand in een andere ruimte roepen: ‘Moet je nou eens zien!’

Wat zijn je plannen voor de toekomst?
“Ik wil me specialiseren in marine biologie. Halverwege dit jaar kan ik al vakken in die richting volgen. Verder zou ik het heel leuk vinden om – nogal ambitieus misschien – de nieuwe David Attenborough of Freek Vonk te worden. In ieder geval wil ik graag anderen enthousiasmeren. Onder andere door het technasium heb ik de drive gekregen om dingen niet te laten liggen. Ik kan natuurlijk wachten tot ik dertig ben, maar ik kan ook nú al beginnen. Ik ben al bezig met mijn eigen YouTube-kanaal, BioVlog. Daar vertel ik van alles over mijn favoriete dieren.”

Heb je nog een tip, advies of iets dat je aan alle technasiumleerlingen van nu wilt meegeven?
“Ik denk dat het belangrijkste is dat je plezier hebt in wat je doet. En wees zo open minded als mogelijk. Er zijn zoveel dingen in de wereld die leuk zijn om te ontdekken. Niet alleen biologie sprak mij aan, maar ook dingen ontwerpen. Gewoon beginnen met een ruw idee en daar dan een product van maken. Ohja, en wees leergierig. Je weet nooit waar iets voor kan dienen. Iets kan zomaar op je pad komen en dan blijk je er ineens iets mee te kunnen.”