Het technasium, onstaan aan de keukentafel.
Ik denk dat veel mensen dat wel eens hebben, je bedenkt iets en je weet: dat heeft potentie, daar zou een markt voor zijn! Meestal komt zo'n idee niet tot leven. Weken later denk je er nog eens aan terug en bedenk je bij jezelf dat het toch eigenlijk wel een goed idee was.
Maar soms bedenk je iets, wat je niet loslaat. Waar je door gegrepen wordt en waar je je voor wilt inzetten. Zo bedachten Boris en ik het technasium. Ja, inderdaad, zoals het hoort met nieuwe ideëen - aan de keukentafel!
Wij zagen bij onze eigen kinderen en hun vriendjes en vriendinnetjes in groep 8 en in de onderbouw van havo en vwo, dat er kinderen aan te wijzen zijn met een duidelijke aanleg en interesse voor bèta en techniek. En wij vonden dat deze kinderen onvoldoende aan hun trekken kwamen op de middelbare school. We bedachten dat je zou moeten kunnen kiezen voor een opleiding die zich hier op zou richten. Het technasium, een woordgrapje...
Omdat we beiden in het onderwijs werkten én omdat het idee ons niet losliet, besloten we het een kans te geven. Het was de tijd van Open Huis op de scholen en we vroegen, tussen neus en lippen door, aan ouders van vriendjes van onze zoon in groep 8: "Wat dachten jullie van het technasium?" Zij vroegen zich direct af waar deze school stond. En als we ons idee vertelden, was steevast de reactie: "Dat dat eigenlijk niet al lang bestaat, hè?"
Niet lang daarna gingen we in gesprek met schoolleiders en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Door hen aangespoord zijn we er echt werk van gaan maken. Samen met hen hebben we een intiatiefgroep gevormd en zo is het technasium in snel tempo tot leven gekomen.
Judith Lechner
directeur Stichting Technasium